W naszej przychodni leczymy stożek rogówki!

Informujemy, że w naszej przychodni leczymy schorzenia związane ze stożkiem rogówki.

Przyczyny:

stożek rogówkiPrzyjmuje się, że początkowe zmiany powstają w komórkach podstawnych nabłonka, a następnie są wynikiem wydzielanych enzymów proteolitycznych lub autolitycznych ze zniszczonych komórek nabłonka i ich oddziaływania na sąsiednie tkanki. Dochodzi depolaryzacji siatkówkowych pochodnych kwasu hialuronowego. Powoduje to rozkład włókien kolagenowych istoty właściwej. Nie prawidłowe ciśnienie wewnątrzgałkowe powoduje deformacje rogówki. Dochodzi też do zwyrodnienia włókien nerwowych. Przyczyny powstawania stożka nie są dokładnie znane. Przypuszcza się, że częste pocieranie gałek ocznych może powodować tą chorobę.

Objawy:

Na początku pacjenci skarżą się na pogorszenie ostrości widzenia w niedawno dobranych okularach. Powstaje astygmatyzm krótkowzroczny (minusowy) W stożku rogówki nie występuje astygmatyzm nadwzroczny (plusowy). Oprócz tego objawy, które mogą towarzyszyć schorzeniu to:

  • łzawienie,
  • światłowstręt,
  • ból gałek lub uczucie ich wypadania z oczodołu,
  • dwojenie
  • “halo” wokół światła.

Postęp choroby jest zazwyczaj powolny i może zatrzymywać się na każdym stopniu rozwoju choroby. Stożek rogówki nosi często (ok. 20%) charakter dziedziczny, obuoczny i niesymetryczny. Choroba stożka rogówki dotyczy najczęściej ludzi młodych. Występuje często przy różnych innych chorobach gałki ocznej lub chorobach współistniejących takich jak np. atopowe zapalenie skóry, zaburzenie tkanki łącznej itp. Wraz z postępem choroby może dojść do pęknięcia błony Descemeta, a wtedy na wierzchołku czyli w polu centralnym rogówki tworzy się blizna, która powoduje znaczny spadek ostrości widzenia. Powyższa sytuacja może być wskazaniem do przeszczepu rogówki.

Ostry stożek:

stożek rogówkiStanowi szczególną postać w której przy znacznym uwypukleniu centralnej rogówki są widoczne wodniczki w nabłonku.  Towarzyszy temu obrzęk i zmętnienie istoty właściwej powstałe w wyniku pęknięcia w błonie granicznej tylnej.
Etiologia stożka ostrego nie jest dokładnie wyjaśniona. Schorzenie pojawia się nagle bez uchwytnych przyczyn i wymaga leczenia zachowawczego. W miarę upływu czasu regenerujący się śródbłonek i blaszka graniczna tylna zrasta się i ustępują zmętnienia a centralna część rogówki może się stać przeźroczystą.

Zmiany w zaawansowanym stożku są widoczne już w lapie szczelinowej w postaci pierścieni Fleischera w postaci półkolistego pasma barwnikowego otaczającego podstawę stożka.

Zapraszamy na konsultacje do naszej przychodni okulistycznej. Leczenie stożka rogówki prowadzi lek.med. Ewa Kozłowska – okulista. Informujemy, że soczewki leczące schorzenia stożka rogówki mogą zostać dofinansowane z Narodowego Funduszu Zdrowia.  Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o KONTAKT.

Udostępnij