Leczenie stożka rogówki

W początkowych stadiach stożka rogówki można schorzenie to skorygować szkłami okularowymi. Można stosować także miękkie soczewki kontaktowe i często uzyskuje się lepszą ostrość widzenia, niż przy użyciu korekcyjnego szkła okularowego. Szkło kontaktowe leży bezpośrednio na gałce ocznej, co znacznie zmniejsza aberracje i tym samy pozwala korygować wysokie wady wzroku.

Sieciowanie włókien kolagenowych rogówki.

W roku 1998 pierwszy raz przeprowadzono zabieg z pacjentem ze stożkiem rogówki. W uproszczeniu zjawisko to jest analogiczne do tego, jakie zachodzi z wiekiem w rogówce. Zabieg ten pozwala na zahamowanie postępu choroby, a w niektórych przypadkach nawet poprawę widzenia.

stożek rogówkiPierścienie śródrogówkowe

Alternatywą dla osób nietolerujących szkieł kontaktowych twardych jest wszczepienie pierścienia sródrogówkowego. Pierścienie śródrogówkowe początkowo stosowano w korekcji krótkowzroczności małego stopnia. Ich zadaniem jest spłaszczenie rogówki w centrum poprzez zwiększenie grubości rogówki na obwodzie.

Chirurgia refrakcyjna

Pomimo iż choroby rozstrzeniowe rogówki są przeciwwskazaniem do chirurgii refrakcyjnej, niektórzy chirurdzy podejmują się wykonywania zabiegu LASIK. Są to pacjenci po 40 roku życia ze stabilnym stożkiem rogówki.

Diagnostyka stożka rogówki

Ze względu na rzadkie występowanie choroby, często jest ona późno diagnozowana. Poradnie okulistyczne nie specjalizujące się w chorobach rogówki rzadko posiadają wymaganą aparaturę, która jest niezbędna, aby postawić diagnozę w początkowych stadiach choroby.

Na początku choroby pacjent w nowo dobranych okularach, w krótkim okresie czasu, zaczyna źle widzieć. Może być niewielki światłowstręt oraz uczucie wypychania gałek ocznych. Dopiero w zaawansowanych zmianach stożka, kiedy staje się niemożliwa poprawa ostrości widzenia okularami, sytuacja zmusza pacjenta do poszukiwania bardziej specjalistycznych ośrodków. Objawy – stożek rogówki.

Rodzaje badań

stożek rogówkiBadanie autorefraktometrem (komputerowe badanie wzroku) jest badaniem, które pozwala ocenić układ optyczny gałki ocznej, również pozwala we wczesnych etapach ocenić wielkość astygmatyzmu i jego rodzaj.

Wideokeratografia komputerowa (CVK) umożliwia przeprowadzenie analizy topograficznej zdrowej i chorobowo zmienionej rogówki oraz ocenę krzywizny, a przede wszystkim postęp i ustępowanie zmianom chorobowym. Badanie to jest metodą do oceny przedniej powierzchni rogówki oka, dzięki któremu uzyskuje się trójwymiarowy profil rogówki. Prezentuje ona dane z większego obszaru rogówki, które połączone z programem do doboru soczewek kontaktowych umożliwia wybór najbardziej odpowiedniej soczewki dla pacjenta.

Technika Scheimpflug (Pentacam)

Kolejnym urządzeniem jest obrotowa kamera Scheimpfluga. Ukazuje ona ostre i wyraziste obrazy, które oddają informacje o strukturach przedniej powierzchni rogówki aż do tylnej torebki soczewki. Największymi zaletą obrazu rotacyjnego są:

  • możliwość bardzo precyzyjnego pomiaru środkowej części rogówki
  • korekcja względem ruchów oka
  • bardzo krótki czas badania

Pachymetria

Jest to rodzaj badania, które pozwala ocenić grubość rogówki. Jeszcze dokładniejsza i dająca szerszą informację jest mapa pachymetryczna rogówki. Jest to bardzo cenne badanie przydatne przy schorzeniach rogówki, a szczególnie przy stożku rogówki. Pozwala ono prześledzić dynamikę choroby. Pachymetria ma zastosowanie między innymi: przy ocenie lub monitorowaniu obrzęku rogówki, podczas przebiegu autokorekcji, przed zabiegami chirurgii refrakcyjnej.

Mikroskopia konfokalna

Badanie to pozwala na uzyskanie obrazu o bardzo wysokiej rozdzielczości. Mikroskopia konfokalna jest bardzo wartościowym badaniem w ustaleniu dynamiki stanu zapalnego oraz w diagnostyce dystrofii i innych patologii rogówki.

OCT rogówki to badanie, które pozwala na wykrycie stożka rogówki w bardzo wczesnych etapach.